Mezzolombardo

Mezzolombardo wznosi się na krańcach równiny Rotaliana, którą Goethego uznał za "najpiękniejsza winnicę Europy", i ciągnie wzdłuż antycznego traktu łączącego Val d'Adige z Anaunią (Val di Non). Była to osada przy dwóch zamkach Torre i S. Pietro, oraz Rocchetta stojącym na straży traktu nad głębokim wąwozem rzeki Noce. Domy w osadzie usytuowane są na zboczu góry, z której rozpościera się piękny widok na kościół San Pietro i zamek. Ozdobą głównej ulicy centrum miasteczka są eleganckie rezydencje z XVIII w. i z początku XIX w. oraz piękne sklepy.
Zalążek osady istniał już w epoce prehistorycznej, później należała do Cesarstwa Rzymskiego, do Longobardów i Franków, a jeszcze później do Biskupstwa turyńskiego.
Tradycje i tysiącletnia kultura złożyły się na kwitnącą dzisiaj gospodarkę tego terenu, która początkowo bazowała na uprawie winnic. Legenda mówi, że czerwone wino Teroldego znane było już Owidiuszowi. Mezzolombardo leży na Szlaku wina i smaków Piana Rotaliana - jest to program promocji regionalnej polegający na wytyczeniu mapy miejsc interesujących z punktu widzenia regionalnych produktów spożywczych i win.