Sfruz

Sfruz - typowa alpejska wioska, jedna z najwyżej położonych w dolinie Val di Non, znajduje się na zielonym płaskowyżu, pomiędzy Monte Roen a Corno di Tres. Jej pradawne korzenie zostały potwierdzone przez badania archeologiczne, które doprowadziły do znalezienia kilku typowych płyt z rzymskich grobowców.
Sfruz zachowało oryginalną urbanistyczną strukturę z wiejskimi chatami i domami wielmożów, ozdobionymi kamiennymi portalami, dziedzińcami, wyjątkowymi drewnianymi nadbudowami, a także, gdzieniegdzie, freskami. Za kościołem biegnie w górę via Predaia z interesującymi elementami tutejszej architektury: portalem z 1704 roku z herbem i niezwykłym łukiem ze strzelistym zwieńczeniem. Na końcu ulicy, za parkiem zabaw, znajdziemy płaskorzeźbę przedstawiającą Św. Barbarę - patronkę górników. Patronem kościoła parafialnego jest Św. Agata.
Sfruz jest znane z ziemniaków, ale znajdują się tu także tradycyjne zakłady rzemieślnicze, prowadzone choćby przez złotników i mistrzów obróbki drewna. Charakterystycznymi i oryginalnymi elementami dla tego miejsca są ogromne kaflowe piece, które są tu produkowane od czasów odrodzenia, kiedy pod kierownictwem "mistrzów zdunów", specjalizujących się w wyrobie pieców kaflowych, były one wykonywane na zamówienia klientów z Austrii, z Górnej Adygi i z Lombardii.
Przez Sfruz przechodzi 12 Szlaków Anaunia, są to oznakowane trasy biegnące wzdłuż starożytnych arterii, od Rocchetta do Castel Thun, i dalej przez lasy iglaste i bukowe docierają aż do Sfruz i Smarano.